THE INHERITANCE OF THE SPIRIT OF CLASICAL ANTIQUITY DURING THE RENAISANCE

THE INHERITANCE OF THE SPIRIT OF CLASICAL ANTIQUITY DURING THE RENAISANCE
ΑΣ ΠΙΟΥΜΕ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΛΟΥΣ,ΤΟΥΣ ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΣ,ΤΟΥΣ ΦΑΝΤΑΣΙΟΚΟΠΟΥΣ.ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ-ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩΝΕΣ-ΠΟΥ ΔΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΗ-ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΝΕΣΕΙΣ,ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΟΝΕΣΕΙΣ,ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΛΟΓΙΣΕΙΣ,ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΣΙΤΑΡΕΙΣ-ΟΜΩΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΓΝΟΗΣΕΙΣ-ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΑΖΟΥΝ-ΒΡΙΣΚΟΥΝ,ΦΤΙΑΝΟΥΝ,ΨΑΧΝΟΥΝ,-ΓΙΑΤΙ..ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΡΕΛΟΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑΛΑΞΟΥΝ....ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ...[Ζάκ Κέρουακ]..................................................AΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-=[[Η ανθολογία αυτή, όπου αναρχικοί γράφουν για λογοτέχνες και λογοτέχνες για αναρχικούς, μας υπενθυμίζει ότι ο Πιοτρ Κροπότκιν έγραψε μια ολόκληρη ιστορία της Ρώσικης λογοτεχνίας, χωρίς ούτε στιγμή να πάψει να ασχολείται με την υπόθεση της Αναρχίας και της ανθρώπινης χειραφέτησης η πανταχού παρούσα στις επαναστατικές διεργασίες του καιρού της Έμμα Γκόλντμαν έγραψε σημαντικά δοκίμια για τον Τολστόι, τον Ίψεν, τον Γέητς, ο μαρτυρικός Γκούσταβ Λαντάουερ για τον Ντοστογιέφκσι, τον Τολστόι, τον Στρίντμπεργκ, τον Ουίτμαν, τον Όσκαρ Ουάιλντ κ.ά. καθώς και ότι σπουδαίοι λογοτέχνες και συγγραφείς (ο Μιρμπώ, ο Ζολά, ο Μπλοκ κ.ά) έκαναν την αντίστροφη διαδρομή κι έγραψαν δοκίμια για εμβληματικές μορφές του αναρχικού κινήματος, για να μην μιλήσουμε και για σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Γκέρτσεν, όπου τα όρια δοκιμίου και ποίησης συχνά χάνονται στην αριστουργηματική γραφή του. Τα δοκίμια που συγκεντρώνονται εδώ. γραμμένα από διαφορετικά πρόσωπα, είναι λογικό να έχουν αντιφατικές μεταξύ τους κρίσεις. Πρόθεση μας άλλωστε δεν ήταν να παρουσιάσουμε μια σειρά "αγιογραφιών". Κείμενα διεισδυτικά και πρωτότυπα, αποδεικνύουν ότι όταν η ερμηνεία και η κριτική έργων και προσώπων γίνεται με πάθος και γνώση, ανοίγουν νέους δρόμους κατανόησης του κόσμου. Οι σελίδες του βιβλίου αυτού μας υπενθυμίζουν και κάτι ακόμα: ότι η μοίρα των ανθρώπων και των κοινωνιών έχει καταγραφεί λεπτομερώς στην ιστορία της πραγματικής λογοτεχνίας και όποιος θέλει να διερωτηθεί γι' αυτήν, όποιος θέλει να την αλλάξει, αργά ή γρήγορα θα προσφύγει και στις σελίδες της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Περιεχόμενα Καρλ Σάντμπεργκ, Έννομη του θανάτου μεσονύχτια ώρα Ζ. Δ. Αϊναλής, Εισαγωγή Αντί προλόγου: Ρέντσο Νοβατόρε, Πλάνητες του πνεύματος Αλέξανδρος Γκέρτσεν, Π. Ζ. Προυντόν (Αποσπάσματα) Εμίλ Ζολά, Προυντόν και Κουρμπέ Πιοτρ Κροπότκιν, Σχετικά με τον μηδενισμό και το μυθιστόρημα "Πατέρες και γιοι" του Τουργκένιεφ Πιοτρ Κροπότκιν, Ντοστογιέφσκι Οκτάβ Μιρμπώ, Ένας τρελός Πωλ Αντάμ, Εγκώμιο του Ραβασόλ Έμμα Γκόλντμαν, Χένρικ Ίψεν. Ένας εχθρός της κοινωνίας Έμμα Γκόλντμαν, Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς. Εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα Έμμα Γκόλντμαν, Το ρώσικο θέατρο: Λέων Τολστόι. Η δύναμη του σκότους Γκούσταβ Λαντάουερ, Λέων Νικολάγιεβιτς Τολστόι Λουίτζι Γκαλεάνι, Λέων Τολστόι (1828-1910) Ιππόλυτος Χάβελ, Ένας ανήθικος συγγραφέας Αλέξανδρος Μπλοκ, Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς Μπακούνιν Κώστας Δεσποινιάδης, Επίμετρο "Αναρχικοί και Λογοτεχνία" ......................................................KAI Ενα κειμενάκι {τόσο ντοστογιεφσκικό τού Λαφάργκ Πού βρήκα τόν πανικόβιο εαυτό μου μέσα σ/αυτό={{{Υγιής στο σώμα και το πνεύμα, αυτοκτονώ, πριν τα ανελέητα γεράματα, που θα μου αφαιρέσουν μία - μία όλες τις ηδονές και τις χαρές της ύπαρξης και θα μ' απογυμνώσουν απ' τις φυσικές και πνευματικές μου δυνάμεις, παραλύσουν την αποφασιστικότητα, καταστρέψουν τη θέλησή μου και με κάνουν βάρος για μένα τον ίδιο και για τους άλλους. Εδώ και χρόνια ανέλαβα την υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μου να μην περάσω τα εβδομήντα ... Ζήτω ο Κομμουνισμός! Ζήτω ο Διεθνής Σοσιαλισμός!}}- - - -Ταξίδια μέσω της Γαλλίας και της Ιταλίας είναι η ταξιδιωτική λογοτεχνία του Tobias Smollett που δημοσιεύθηκε το 1766. Αφού υπέστη την απώλεια του μοναδικού του παιδιού, της 15χρονης Ελισάβετ, τον Απρίλιο του 1763, ο Smollett έφυγε από την Αγγλία τον Ιούνιο εκείνου του έτους. Μαζί με τη σύζυγό του ταξίδεψε στη Γαλλία στη Νίκαια . Το φθινόπωρο του επόμενου έτους επισκέφθηκε τη Γένοβα , τη Ρώμη , τη Φλωρεντία και άλλες πόλεις της Ιταλίας. Μετά τη διαμονή του στη Νίκαια για το χειμώνα επέστρεψε στο Λονδίνο μέχρι τον Ιούνιο του 1765. Ταξίδια μέσω της Γαλλίας και της Ιταλίας είναι ο απολογισμός αυτού του ταξιδιού. Ο Smollett περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια τα φυσικά φαινόμενα, την ιστορία, την κοινωνική ζωή, την οικονομία, τη διατροφή και τα ηθικά των τόπων που επισκέφθηκε. Ο Smollett είχε μια ζωντανή και περιπετειώδη περιέργεια και, όπως αποδεικνύουν τα μυθιστορήματά του, ένα πολύ γρήγορο μάτι. Πρόβλεψε τα ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΙΚΑ πλεονεκτήματα των Καννών ,ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ έπειτα ένα μικρό χωριό, ΚΑΤΑΛΗΛΟ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΔΙΑΚΟΠΕΣ και τις δυνατότητες του δρόμου Corniche[ΠΑΡΑΛΙΑ] . Η γραφή συχνά χαρακτηρίζεται από μελαγχολικά, σφοδρή οξύτητα και αμφιβολία. Ο Smollett διαμαρτύρεται με τους κηδεμόνες, τους ποδοσφαιριστές και τους άλλους ταξιδιώτες και κατέχει πολλούς αλλοδαπούς (αν και δεν είναι όλοι) που συναντά με περιφρόνηση. Εκφράζει την ρωμαιοκαθολική πίστη, τη μονομαχία , την ασήμαντη και περήφανη αριστοκρατία, τις εγχώριες ρυθμίσεις όπως το cicisbeo και πολλά άλλα γαλλικά και ιταλικά έθιμα. Ο Laurence Sterne , Ό οποίος συναντήθηκε με τον Smollett στην Ιταλία, σατίρισε την λανθασμένη στάση του Smollett στο χαρακτήρα του Smelfungus σε ένα δικό του βιβλίο που ήταν και αυτο κατι σαν κριτική σε αυτο το συναισθηματικό ταξίδι μέσω της Γαλλίας και της Ιταλίας , το οποίο γράφτηκε εν μέρει ως απάντηση στο βιβλίο του Smollett... ο οποίος πάντα έβλεπε το κάθε κράτος ως ανεπιθύμητο, περιττό και επιβλαβές. {μονο τα έθνη σεβόταν όχι τα κράτη] Το χρονοδιάγραμμα του αναρχισμού εκτείνεται στην προϊστορία όταν οι άνθρωποι ζούσαν σε αναρχικές κοινωνίες πολύ πριν από την ίδρυση επίσημων κρατών, βασιλείων ή αυτοκρατοριών . Με την άνοδο των οργανωμένων ιεραρχικών σωμάτων, ο σκεπτικισμός απέναντι στην εξουσία αυξήθηκε επίσης, αλλά μόλις τον 19ο αιώνα σχηματίστηκε ένα αυτοσυνείδητο πολιτικό κίνημα. Κατά το τελευταίο μισό του 19ου και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, το αναρχικό κίνημα άκμασε στα περισσότερα μέρη του κόσμου και είχε σημαντικό ρόλο στους αγώνες των εργαζομένων για χειραφέτηση...Ποιες είναι οι χρήσεις του αναρχισμού;[ΚΑΤΑ ΤΟΝ T.SMOLLET?] Η σύντομη απάντηση είναι "όχι πολλές." Παρόλο που οι αναρχικοί έχουν συχνά κίνητρα από αντάξια φιλοδοξίες και ενίοτε έκαναν συνειδητοποίηση των κρίσιμων ζητημάτων, γενικά ο αναρχισμός είναι ένας αναποτελεσματικός τρόπος βελτίωσης του κόσμου. Οι αναρχικοί είναι καλύτεροι ονειροπόλοι από τους δράστες, και η πολιτική είναι η τέχνη του δυνατού. Παρόλο που μπορεί να απογοητεύσει πολλούς στα αριστερά, ένα επιτυχημένο κίνημα απαιτεί συμβιβασμό, οργάνωση και ναι, ακόμη και ηγεσία, για να κάνουμε πραγματικά πράγματα. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές και ιστορικές εκδηλώσεις του αναρχισμού, αλλά το χαρακτηρισμό όλων είναι απόρριψη της εξουσίας και της ιεραρχίας. Οι αναρχικοί ονειρεύονται έναν κόσμο χωρίς κράτη, παραδοσιακές πολιτικές οργανώσεις ή οποιαδήποτε άλλη δομή που περιορίζει την ατομική ελευθερία. Επειδή μοιράζονται αυτές τις πεποιθήσεις και τους στόχους με τους ελευθεριακούς, οι αναρχικοί εύκολα μπερδεύονται μαζί τους. Στο αμερικανικό πλαίσιο, τουλάχιστον, η κύρια διάκριση μεταξύ των δύο αφορά τον καπιταλισμό: οι αναρχικοί την θεωρούν ως εγγενώς καταναγκαστικές, ενώ οι ελευθεριανοί το σέβονται ως την ενσάρκωση και τον θεματοφύλακα των ατομικών δικαιωμάτων. Αυτό οδήγησε την πρώην να θεωρηθεί ως αριστερή πτέρυγα και η δεύτερη ως δεξιά, αλλά στην πραγματικότητα, Κατά τη διάρκεια του τέλους του δέκατου ένατου και των αρχών του εικοστού αιώνα, η απόρριψη των παραδοσιακών πολιτικών οργανώσεων και δραστηριοτήτων από τον αναρχισμό οδήγησε στη συμμετοχή του σε διάφορες εξεγέρσεις και εξεγέρσεις, η σημαντικότερη από τις οποίες ήταν η Κομμούνα των Παρισίων. Οι αναρχικοί συσχετίστηκαν επίσης με την «προπαγάνδα της πράξης» - «αυθόρμητες» και «εθελοντικές» πράξεις που αντανακλούσαν τη δύναμη του ατόμου και είχαν σχεδιαστεί για να εμπνεύσουν τους άλλους. Παρόλο που οι ενέργειες αυτές δεν είναι απαραίτητο να είναι βίαιες, ήταν συχνά: κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι αναρχικοί ήταν υπεύθυνοι για μια σειρά θεαματικών δολοφονιών και βομβιστικών επιθέσεων. Ένας Τσάρος της Ρωσίας, οι πρόεδροι της Ιταλίας και της Γαλλίας, οι βασιλιάδες της Πορτογαλίας και της Ελλάδας, και ένας πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έκαναν όλα τα πράγματα στα χέρια των αναρχικών. Παρά την συχνά θεαματική φύση τους, οι αναρχικές δραστηριότητες ήταν σχεδόν ομοιόμορφα ανεπιτυχείς. Για παράδειγμα, η έλλειψη εσωτερικής οργάνωσης, ηγεσίας ή συμφωνημένων στόχων της Κομμουνιστικής Κομμούνας την άφηνε να καταπολεμήσει και να είναι ευάλωτη στην αντεπίθεση. καταστράφηκε άγρια ​​από τις δυνάμεις της αντεπανάστασης. Το πιο άμεσο αποτέλεσμα των δολοφονιών και των βομβαρδισμών, εν τω μεταξύ, ήταν να παρασχεθούν στους συντηρητικούς μια λογική για την εφαρμογή κατασταλτικών μέτρων εναντίον ολόκληρης της αριστεράς. Η αναποτελεσματική φύση του αναρχισμού (συμπεριλαμβανομένων των βιαιοπραγιών που συχνά συνεπάγεται) και άλλα ουτοπικά κινήματα οδήγησαν περισσότερο στα αριστερά για να απομακρυνθούν από αυτά από τα τέλη του 19ου αιώνα και αντ 'αυτού να επικεντρώσουν τις ενέργειές τους στη δημιουργία οργανωμένων και πειθαρχημένων κομμάτων και συνδικάτων. Ο Λένιν εντόπισε τους αναρχικούς και άλλους «αριστερών κομμουνιστών» ως θύματα μιας «παιδικής διαταραχής, ανίκανης επιμονής, οργάνωσης, πειθαρχίας και σταθερότητας». Οι προσπάθειές τους, είπε, ήταν πρόωρες και αντιπαραγωγικές: «Ο αναρχισμός δεν ήταν σπάνια ένα είδος τιμωρία για τις ευκαιριακές αμαρτίες του εργατικού κινήματος ". Στην Ευρώπη, η επίμονη και αποτελεσματική πολιτική οργάνωση επέτρεψε στα μη αναρχικά αριστερά κινήματα να μετατρέψουν την εργατική τάξη σε μια ισχυρή πολιτική δύναμη που τελικά θα μπορούσε να εξαναγκάσειπαλαιό καθεστώς να αποδεχθεί τον εκδημοκρατισμό και τουλάχιστον κάποια δημόσια κοινωνική πρόνοια. Και στη Ρωσία, φυσικά, η οργάνωση και η πειθαρχία επέτρεψαν στον Λένιν και στη μπάντα των κομμουνιστών να εκμεταλλευτούν άμεσα την εξουσία κατά τη διάρκεια μιας κρίσης. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, τα σοσιαλιστικά κόμματα έγιναν τα εμπόδια της δημοκρατίας σε πολλά μέρη της Ευρώπης. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας σήμαινε ότι οι σοσιαλιστές χρειάζονταν να κερδίσουν εκλογές και να προσελκύσουν την υποστήριξη της πλειοψηφίας, η οποία με τη σειρά της θα απαιτούσε συμβιβασμούς, συμβιβασμούς και υπομονή - καμία από τις οποίες δεν απευθυνόταν σε αναρχικούς. Και κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, οι αναρχικοί επέστρεψαν να επιτεθούν στην κυρίαρχη τάξη, αν και ήταν πλέον δημοκρατική, στην οποία οι σοσιαλιστές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο. Πράγματι, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι αναρχικοί όχι μόνο ασχολήθηκαν με εξεγέρσεις, εξεγέρσεις και άλλες βίαιες δραστηριότητες, αλλά επιτέθηκαν και στην «ταραχή» και στη «μετριοπάθεια» των αριστερών που υπερασπίστηκαν τη δημοκρατία. Παρόλο που είναι βεβαίως αλήθεια ότι η δημοκρατία του Μεσοπολέμου αντιμετώπισε ισχυρότερους εχθρούς στα δεξιά παρά στα αριστερά κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, Μετά το 1945, το παραδοσιακό, ιδιαίτερα σοσιαλδημοκρατικό, αριστερό βοήθησε στη δημιουργία μεταπολεμικής διαταγής που υποκρύπτει μια άνευ προηγουμένου περίοδο ενοποιημένης δημοκρατίας, οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής σταθερότητας στην Ευρώπη και τη Δύση. Παρόλα αυτά, από τη δεκαετία του 1960, πολλά κινήματα με «ανατολικο-επηρεασμένο» και «αντιλαϊκό» (συμπεριλαμβανομένων των πανκ και των Yippies στις Ηνωμένες Πολιτείες και των καταλήψεων σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις) που επιτέθηκαν στην κυρίαρχη "αστική, καπιταλιστική" τάξη εξερράγησαν στη σκηνή. Παρόλο που τα κινήματα αυτά έφεραν σημαντικά ζητήματα -ιδιαίτερα την ανάγκη να ξεπεράσουν τα πολιτικά και οικονομικά επιτεύγματα της μεταπολεμικής τάξης για να εξετάσουν και κοινωνικά προβλήματα και αδικίες - παρουσίασαν επίσης ορισμένες αξιοσημείωτες παθολογίες. Μερικοί επαίνεσαν τους ομολόγους του Χο Τσι Μιν, Μάο Τσε Τουνγκ, και ο Φιντέλ Κάστρο - σχεδόν εικόνες ελευθερίας - και έδειξαν περιφρόνηση για την κοινή γνώμη και για τις "μάζες" που δεν μοιράστηκαν το όραμά τους για τον κόσμο. Επιπλέον, αν και έντονη στην απόρριψη της σύγχρονης τάξης, αυτά τα κινήματα δεν είχαν κανένα ρεαλιστικό σχέδιο για την αλλαγή του και μόνο αόριστες και συχνά απολιτικές εναλλακτικές λύσεις που προσφέρουν. Όπως είπε κάποτε ο Φρανσουά Μιτεράν, οι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος του Μαΐου του 1968, όταν «ήθελαν να εξηγήσουν τα κίνητρα πίσω από τις διαδηλώσεις τους». . . τι μι-μσς του οιονεί μαρξισμού, ποιο ζιζάνιο, ποια σύγχυση. " Όπως είπε κάποτε ο Φρανσουά Μιτεράν, οι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος του Μαΐου του 1968, όταν «ήθελαν να εξηγήσουν τα κίνητρα πίσω από τις διαδηλώσεις τους». . . τι μι-μσς του οιονεί μαρξισμού, ποιο ζιζάνιο, ποια σύγχυση. " Όπως είπε κάποτε ο Φρανσουά Μιτεράν, οι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος του Μαΐου του 1968, όταν «ήθελαν να εξηγήσουν τα κίνητρα πίσω από τις διαδηλώσεις τους». . . τι μι-μσς του οιονεί μαρξισμού, ποιο ζιζάνιο, ποια σύγχυση. " Στα τέλη του εικοστού αιώνα, τα αναρχικά επηρεασμένα κινήματα επανεμφανίστηκαν στα αριστερά, συχνά κάτω από το έμβλημα της αντι-παγκοσμιοποίησης. Για μια ακόμη φορά, αυτές οι κινήσεις υπογράμμισαν ορισμένα κρίσιμα ζητήματα, κυρίως αυξανόμενη ανισότητα και υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αλλά δεν μπορούσαν να προσφέρουν τίποτα πέρα ​​από αυτό. Πολλοί επικριτές, παραδείγματος χάριν, έχουν καταλήξει σε παραλληλισμούς μεταξύ της ουσιαστικής επιρροής που απολαμβάνει μια ποικιλία από δεξιές ομάδες στην Αμερική και της θεατρικής και εφήμερης επίδρασης του κινήματος Occupy. Στο πρόσφατο βιβλίο του, ο Barney Frank, για παράδειγμα, έρχεται σε αντίθεση με την επίμονη διοργάνωση της Εθνικής Ομοσπονδίας Τουφέλεων και την ικανότητά της να κινητοποιεί υποστηρικτές για να πλημμυρίζουν τα γραφεία των βουλευτών με επιστολές και προσκλήσεις και να ψηφίσει ως μπλοκ, με την κλίση πολλών στα αριστερά "Κρατήστε δημόσιες διαδηλώσεις, στην οποία συναντιούνται άνθρωποι για να διαβεβαιώνουν ο ένας τον άλλον τις πεποιθήσεις τους ». Ο Frank ισχυρίζεται ότι« εάν ενδιαφέρεστε βαθιά για ένα θέμα και ασχολείστε με μια ομαδική δραστηριότητα εκ μέρους του, που είναι διασκεδαστική και εμπνευσμένη και ενισχύει το αίσθημα αλληλεγγύης με άλλους . . . σίγουρα δεν κάνεις τίποτα καλό. " Αν και είναι snarky, ο Frank είναι θεμελιωδώς σωστός. Αν και ο σκεπτικισμός του αναρχισμού της εξουσίας και της ιεραρχίας και η επιθυμία του να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο είναι αξιοθαύμαστο, το ανιθαγενές του, απολιτικό όραμα αυτού του κόσμου είναι επικίνδυνο και η τακτική του είναι αναποτελεσματική. Επιπλέον, πολύ συχνά αυτό το όραμα οδήγησε αναρχικούς στην απόρριψη της δημοκρατίας, καθώς η πλειοψηφία των πολιτών έχει αποδείξει με συνέπεια ότι δεν την κατανοούν. Πολύ συχνά οι τακτικές του αναρχισμού χρησίμευσαν κυρίως για να διαλυθούν οι ενέργειες του αριστερού και να τον αφήσουν ευάλωτο σε επίθεση από τους καλύτερα οργανωμένους ομολόγους του στα δεξιά. Ενώ οι αναρχικοί είναι σωστοί για να μας υπενθυμίσουν ότι το αριστερό πρέπει να ονειρευτεί, πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι πρέπει επίσης να κάνει . Μια αριστερά που επικρίνει την υπάρχουσα τάξη χωρίς να προσφέρει ρεαλιστικά σχέδια για την αλλαγή της ή γενικά ελκυστικές εναλλακτικές λύσεις απέναντί ​​της, θα είναι πάντοτε νικημένη από τους αντιπάλους της..

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΤΗΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ [[ΚΥΡΙΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ]]?...ΑΝ ΟΧΙ..ΤΟΤΕ ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΔΙΗΓΗΘΩ....ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΠΛΑΚΑ...Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ [Β.Μ. ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑ] ΗΤΑΝ  ΞΕΡΟΛΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΩΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥ-ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΕΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΓΝΩΜΗ-ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΟΛΥ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ-ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΣΑΝ ΤΟΥ ΤΖΩΝ ΜΙΛ-ΜΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ..ΗΤΑΝ ΔΗΛΑΔΗ ΟΧΙ ΗΛΙΘΙΟΣ ΦΥΣΙΚΑ -ΜΑ ΚΑΤΙ ΧΕΙΡΩΤΕΡΟ-ΑΠΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΡΑΧΟΚΟΚΚΑΛΙΑ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΚΑΤΑΡΕΥΣΕΙ...ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ...ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ...ΟΛΟΥΣ...ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΑΤΙΡΙΚΟΙ ΣΥΓΡΑΦΕΙΣ ΜΑΣ ΤΟΥΣ .........ΑΠΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΣΑΝ ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΤΑΠΕΙΝΑ...ΑΛΛΟΙ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΣΑΝ ΑΛΑΖΟΝΕΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ-ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΑΛΑΖΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΗ ΤΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥΣ...ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ....ΣΑΝ ΚΑΛΟΣ ΕΜΠΕΙΡΙΟΚΡΑΤΗΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΜΑ[[ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ]] ΚΑΜΑΡΩΝΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑ ΤΟΥ...ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΣΕΒΟΝΤΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΣ Η ΑΛΑΖΟΝΙΚΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ-ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΕΛΕΙΠΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΚΡΙΤΙΚΗ  ΑΝΑΦΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ..ΤΟ Α ΚΑΙ ΤΟ Ω ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ [ΤΟ ΕΤΕΡΟ ΤΟΥ ΗΜΙΣΥ] ΗΤΑΝ ΟΧΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΜΑ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ...ΗΤΑΝ ΑΡΩΣΤΟΣ ΜΕ ΑΥΤΟ...ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΙΑ ΕΚΔΟΡΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ...ΤΟ ΕΚΡΥΒΕ ΠΡΟΣΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥ ΤΟ ΚΑΨΟΥΝ ΟΙ [[ΚΑΚΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ]] ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ...ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΞΕΧΝΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΡΙΞΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕΣΑ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΛΑΜΠΑΔΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ...ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΩ ΑΠΟ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΜΑΞΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΟΛΗΤΑ ΤΑΥΤΙΣΜΕΝΟΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ...ΑΦΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ...ΕΤΡΕΧΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ-ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΠΕΖΟΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΕΖΟΣ ΕΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΟ ΓΙΑΥΤΟ-ΤΟΤΕ Ο  ΑΝΘΡΩΠΟΣΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ...ΕΛΕΓΕ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΟΣΟΙ ΤΟΥ ΑΣΚΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑΙΗ ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΖΗΛΕΥΟΥΝ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΕΝΩ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΞΕΝΑ ΠΟΔΙΑ...ΙΣΩΣ ΝΑ  ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΨΥΧΗ ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΕΡΜΠΥ,ΤΗΝ ΤΖΕΠΙΝΑ,ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΝΤΙΣΝΕΥ Η ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΜΑΥΡΟ ΑΜΑΞΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΔΗΓΟΥΣΕ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ...ΚΑΙ  ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΘΑ ΣΤΕΝΑΧΟΡΙΟΤΑΝ ΑΝ ΠΑΘΑΙΝΕ ΑΥΤΟ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑ ΑΝ ΠΕΘΑΙΝΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ Η Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ...ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΕΙΧΕ ΣΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΓΑΜΟΥΣΕ...ΟΙ ΜΑΡΚΕΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΔΙΕΦΕΡΑΝ ΓΙΑΤΙ Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΟΥΕΠΕΒΑΛΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ-ΚΑΙ-ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ Η ΦΕΡΑΡΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΒΛΕΠΕ ΜΙΑ ΡΟΛΣ ΡΟΥΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ[ΠΡΑΜΑ ΣΠΑΝΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ 70..ΟΠΟΥ ΖΟΥΣΕ]ΚΑΘΟΝΤΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΖΕΥΕ-ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΣΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΚΣΕΣΟΥΑΡ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ...ΚΑΠΟΤΕ ΛΙΓΟ ΕΛΕΙΨΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΠΙΒΑΤΕΣ ΤΟΥ- ΟΤΑΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΕΙ  ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ...ΤΟΤΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΡΧΙΣΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΕΙ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗ ΔΙΑΣΤΑΤΡΩΣΗ ΠΡΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ..ΠΑΡΑ ΤΡΙΧΑ  ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ...ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ [ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΣΕΒΟΝΤΑΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΠΑΙΖΕ ΚΟΡΩΝΑ/ΓΡΑΜΜΑΤΑ] ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ Η ΦΡΟΙΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΕΒΑΛΕ]...ΜΟΛΙΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ[ΜΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ]ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΡΩΤΟΣ ΤΗ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ-ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΑΝΑΦΩΝΗΣΕ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ=[[ΟΧΙ...ΑΤΙΜΕ!ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ!]]ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΤΑΠΤΗΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΝΤΡΟΜΟΥΣ ΣΥΝΕΠΙΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ[ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΥΡΑΔΕΙΑ] ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΘΛΟΥ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΦΕΡΕ ΣΕ ΠΕΡΑΣ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΗΣ..ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΑΛΒΑΣ ΘΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΕ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΕΤΑΠΕΙΝΩΝΕ..ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΕΙΡΑΣ!..ΕΛΕΓΕ..ΟΙ ΑΤΖΑΜΗΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΣ..ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΘΕΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΣΩΣΤΑ...ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ,Ο ΠΟΔΟΓΥΡΟΣ,ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ...ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΠΙΔΙΔΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΡΜΑΛ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΖΩΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ...[ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΘΑ ΕΝΟΥΣΕ ΟΤΙ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΩΜΕΝΟΙ,ΟΙ ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΙ,ΟΙ ΦΙΛΟΤΕΧΝΟΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΖΩΤΙΚΑ ΨΕΥΔΗ ..ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ]-ΑΠΑΓΟΡΕΥΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΥΜΑΤΙΖΟΥΝ ΣΗΜΑΙΕΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ-ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΤΟΥ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ...ΚΑΠΝΙΖΕ ΣΑΝ ΦΟΥΓΑΡΟ [ΚΑΙ ΗΞΕΡΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΣΧΗΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ][ΗΤΑΝ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΟΤΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ Η ΤΟ ΑΛΚΟΛ[ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ]ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ [ΟΠΩΣ Ο ΓΚΑΙΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ]...ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΔΗΛΩΣΕ ΚΑΠΟΤΕ=[[ΤΟ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ 3 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ  ΔΕΝ ΜΕ ΠΟΛΥΕΝΟΧΛΕΙ---ΤΟ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ ΟΜΩΣ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΛΗΣΤΟΣΗΜΟΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΑ ΣΑ ΣΚΥΛΟΣ[....ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΠΑΡΟΥΝ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΑΜΑΞΙ---ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΩ ΔΙΑΓΩ---ΒΙΟΝ ΠΕΝΗΤΟΣ...] ΜΕ ΠΙΚΡΑΙΝΕΙ ΑΦΟΡΗΤΑ...ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΓΩ [Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ] Ο ΝΙΚΗΤΗΣ [ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΙ] ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ... ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΧΩΡΑ.
-ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου